Mizahın olmadığı toplumlar sağlıklı olamaz. Humor, yani mizah dışlanırsa o toplumda hemen tümör filizlenir, büyür. Toplum, yavaş yavaş yok olur. Sağlıklı olması için, topluma “humor”u yerleştirmeliyiz. Humor kuru mantığı reddeder, çok yönlü düşünmeye alıştırır. Tümör olan olayları alaya alır, onları önemsemez, sorun olmaktan çıkarır.
Açıktır ki, mizahı en bol insan topluluklarından biri de Lazlardır. Onlar koca burunlu olsalar da, burunları ile alay edebilirler. Diğer bir deyimle, mizah ruhunu temsil ederler. Sanki mizah için yaratılmışlar; dünyanın en hareketli insanlarıdır. Onları Türkiye’nin ve dünyanın her yerinde bulabiliriz. Devami Okuyun »
Benim doğduğum yerlerde, çocuk doğduğunda çok sevilir. O’na en na gogağarare. denir. Bazen de, isyaskani vidare veya urepeşi çona denir. Yürekten sevilir çocuklar. Ama benim oralarda, çocuklar varsa yaşıtları ile büyür, yoksa yalnız büyümek zorundadırlar. Çünkü, kendisini o kadar çok seven büyüklerini, yaşam kavgası uğruna, Toprak ana alıkoymaktadır. Onun için çocuklar; büyüklerinden aşırı sevgi yüklü, birer kutsal deyimi andıran, yürekten kopup söylenen cümlelerden başka söz duymazlar. Ondandır, bizim ora insanının anadilinin gelişmemiş ama çok değerli, yürek dili, sevgi dili oluşu. Devami Okuyun »
Bu sabah her güne başlangıçtan daha keyifli hissediyordum kendimi. Gözlerimi açınca ilk yaptığım şey pencereye bakmaktır. Gün aydınlıksa kendimi iyi hissederim. Bazen yağışlı ve kapalı olur. Böyle günlerde keyfim kaçar. Romatizmalarım da vardır. Hava raporu gibidirler. Hava bozmadan benim dizlerim, kemiklerim sızlamaya başlar. Devami Okuyun »
Ev denildiği zaman içinde torunlar, baba ve dedenin birlikte yaşadığı yuva akla gelir. Yemyeşil bahçeler içinde birer konaktır bunlar. Bahçeler ve bostanlar, yeryüzünde biz de varız diyen tüm sebze ve meyveleriyle, sayfiye evlerini rüyalar alemine sokar. Avlusunda serendesi, çesmesi, oçambresi, xalesi ile tam bir farlılık arz eder. Bir de Laz evlerinin en yakın dere ve ırmaklarına kurulu olan her evin veya sülalenin değirmenleri de olur. Devami Okuyun »