Biz insanız ve hepimiz aynı gemide yaşayarak,ömür seyahatimizi tamamlamaya çalışıyoruz.Korkularımız, çözemediğimiz problemlerimiz ve tabularımız var.Meraklıyız, şüpheciyiz ve öğrenmeyi seviyoruz.Öğrendikçe özgürleşiyoruz ve buda bizim çok hoşumuza gidiyor.Tabu haline gelmiş korkularımızı öğrendikçe hem gelişiyor, hemde özgürleşiyoruz.Bin yıllarca ateşten korktuk.onun korkulacak bir şey olmadığını ,onu yönetebileceğimizi anladık.Onu yakmasını ve söndürülmesini öğrendikten sonra büyük bir medeniyet oluşturduk.Bazen korkularımızın arkasında büyük bir istikbal vardır.Öğrenmek bunun için önemlidir.Hatta kutsaldır.Elbette her birey eğitim alır.Bunu okullar yapar ama asıl olan kendi kendine öğrenmedir. “DİGURİ” sözcüğü, “ÖĞREN” sözcüğü daha başkadır.Kendi başına,kendi kendine,merakla öğrenme,irdeleme anlamına geliyor.Zamanımızda “kendi kendine öğrenme” bir yöntem olarakta kullanılmaktadır.Bir canlı olarak: insan, hayat boyu öğrenir.Meraklı olma,şüpheci olma, bunun için en ideal kişiliktir.Öğrenmek için en önemli çaba “okumaktır”. Okuyan insan, bu çabanın içinde demektir.Her insanın hoşlandığı konular vardır.Okurken bu konulara yoğunlaşır.Zamanla o konunun bir uzmanı olur.Bir başka önemli öğrenme çabası “gözlemdir”.Gözlem yapan insan sürekli öğrenir.Gözlemin bir faaliyet alanı olan dinleme de çok önemlidir.Dinleyen kendini geliştirir.Konuşan anlatan ise başkalarının gelişmesine hizmet eder.